Adam Górski

Adam Górski, występujący także jako Adam Gorski, urodził się 23 grudnia 1888 roku w Płocku. Był synem lekarza miejskiego Kornela Górskiego i Haliny z Zaborowskich. Uczył się w Szkole Handlowej w Łodzi, z której został wydalony za udział w strajku szkolnym. Następnie ukończył kurs wyższy w Krajowej Szkole Rolniczej w Czernichowie, odbył praktykę rolniczą i osiadł w majątku Malenie. Podczas okupacji niemieckiej został skazany za opór władzy i odbył 50 dni aresztu w płockim więzieniu.

W 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego. W 1920 roku służył jako dowódca plutonu w szwadronie płockim 201 pułku szwoleżerów, uczestnicząc w wojnie polsko-bolszewickiej. 21 sierpnia poprowadził szarżę, w wyniku której zdobyto wieś Dunaj. Za ten czyn otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari. W 1921 roku został zdemobilizowany i powrócił do pracy w swoim majątku; później w rezerwie otrzymał stopień chorążego. Był żonaty z Wandą z Kosińskich i miał trzy córki. Zmarł 30 czerwca 1941 roku w Rządkowie, a pochowano go na cmentarzu w Starej Rawie.

Na podstawie artykułu „Adam Górski (chorąży)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.