Aleksander z Malonne

Aleksander z Malonne był duchownym katolickim i biskupem płockim od 1129 roku. Pochodził z okolic Liège, na terenach dzisiejszej Belgii. Przybył do Polski wraz z bratem Walterem, późniejszym biskupem wrocławskim, któremu pomagał poznawać polskie stosunki. Wraz z nim prowadził reformy papieża Grzegorza VII. Uczestniczył także w wyprawach przeciw pogańskim Prusom oraz w walce z Władysławem Wygnańcem, a także sprawował opiekę nad Bolesławem Kędzierzawym.

Jako biskup był związany z Płockiem. Na Wzgórzu Zamkowym rozpoczął w 1130 roku budowę romańskiej katedry, którą konsekrowano w 1144 roku. Ufundował dla niej brązowe drzwi, wykonane w latach 1152-1154 w Magdeburgu na zamówienie w ludwisarni Riquina i Weismutha. Drzwi, zwane płockimi, zostały wywiezione na Litwę; obecnie znajdują się w soborze Mądrości Bożej w Nowogrodzie, a w płockiej katedrze umieszczono ich kopię. Aleksander sprowadził także kanoników regularnych do Czerwińska. Był mecenasem sztuki i fundatorem kościołów.

Na podstawie artykułu „Aleksander z Malonne” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.