Antoni Dobrzeniewski

Antoni Dobrzeniewski, znany także jako Dobrzeniecki, urodził się 23 października 1731 roku w Płocku. Był paulinem, a w zakonie nosił imię Marceli. Malarstwa uczył się w warszawskiej pracowni Szymona Czechowicza. W 1757 roku wstąpił do paulinów na Jasnej Górze, a profesję zakonną złożył w 1760 roku w Częstochowie. Specjalizował się w malarstwie ściennym i obrazach przeznaczonych do kościołów paulińskich.

Wykonywał i odnawiał dekoracje oraz obrazy m.in. na Jasnej Górze, w Łęczeszycach i Krakowie. W 1766 roku doskonalił się w malarstwie ściennym pod kierunkiem Stanisława Stroińskiego we Lwowie. Na Jasnej Górze pracował również z bratem Wojciechem, także paulinem i malarzem. W 1784 roku rozpoczął dekorowanie kościoła paulinów we Włodawie. Wśród jego prac w tej świątyni znalazła się Gloryfikacja św. Ludwika na sklepieniu prezbiterium. Zmarł tam 7 sierpnia 1784 roku podczas prac malarskich i został pochowany w podziemiach kościoła. Dekorację ukończył Gabriel Sławiński, z pomocą Wojciecha Dobrzeniewskiego.

Na podstawie artykułu „Antoni Dobrzeniewski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.