Bronisław Ziemiński

Bronisław Ziemiński (10 sierpnia 1860 - 14 kwietnia 1915) był polskim lekarzem okulistą. Urodził się w Płocku jako syn Leonarda i Florentyny z domu Tokarskiej. W 1878 roku ukończył gimnazjum w Warszawie, a następnie kształcił się na Uniwersytecie Dorpackim. Na przełomie 1884 i 1885 roku pracował jako wolontariusz, a później praktykant w klinice Eduarda Raehlmanna. W grudniu 1884 roku uzyskał stopień doktora. W latach 1885-1886 był zatrudniony w klinice Ksawerego Gałęzowskiego w Paryżu, po czym kończył studia okulistyczne w Anglii.

W 1888 roku zamieszkał w Warszawie i pracował jako okulista w Szpitalu na Pradze oraz Szpitalu Dzieciątka Jezus. Od 1893 roku był etatowym ordynatorem Zakładu Oftalmicznego im. Edwarda ks. Lubomirskiego. Należał do trzech inicjatorów powstania Warszawskiego Towarzystwa Okulistycznego w 1908 roku, a w tym samym roku został prezesem Polskiego Towarzystwa Okulistycznego dla Królestwa Polskiego. Opublikował 37 prac naukowych oraz książkę „Zarys okulistyki” z 1909 roku. Zmarł w Warszawie i został pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim.

Na podstawie artykułu „Bronisław Ziemiński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.