Bronisława Kondratowicz

Bronisława Kondratowicz z domu Łapczyńska urodziła się w 1854 roku w Płocku, a zmarła 26 lutego 1949 roku w Zakopanem. Była badaczką folkloru góralskiego i kolekcjonerką sztuki ludowej. Wyszła za mąż za Hieronima Kondratowicza, specjalistę od spraw górniczych. Mieszkała w Zagłębiu Dąbrowskim, Rosji, a następnie w Warszawie, gdzie przebywała w latach 1906-1923. W latach 1900-1905 przemycała przez granice zaborów materiały niepodległościowe i brała udział w akcjach niepodległościowych. Po 1894 roku co roku przyjeżdżała w Tatry, gdzie poznawała i badała kulturę, tradycje oraz folklor góralski.

Działała w Muzeum Tatrzańskim i PTK oraz współpracowała z warszawskim Muzeum Etnograficznym. Fotografowała tradycyjne budownictwo, a zdjęcia publikowała między innymi w albumie „Wieś i miasteczko” oraz w pracy Zygmunta Glogera o budownictwie drzewnym. Zbierała sztukę ludową z Podhala, Śląska i innych regionów górskich, a znaczną część kolekcji przekazała Muzeum Tatrzańskiemu. Biegle poznała gwarę podhalańską i gromadziła informacje o historii Tatr, Podtatrza oraz Zakopanego. Po śmierci męża zamieszkała w „Chałupie pod wykrotem”, którą zaprojektowała ze Stanisławem Witkiewiczem. Została pochowana na Starym Cmentarzu w Zakopanem.

Na podstawie artykułu „Bronisława Kondratowicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.