Edward Jürgens

Edward Jürgens urodził się 11 października 1824 roku w Płocku. Był polskim działaczem politycznym i niepodległościowym w zaborze rosyjskim, związanym z liberalną burżuazją warszawską, określaną jako millenerzy. W 1843 roku ukończył płockie gimnazjum, a w 1852 roku studia na wydziale kameralnym uniwersytetu w Dorpacie. Następnie osiadł w Warszawie. Był członkiem Konwentu Polonia, pracował jako starszy rachmistrz, a od 1857 roku miał tytuł radcy tytularnego. Zajmował się także malarstwem amatorskim; rysunku uczył się w gimnazjum u Juliana Zawodzińskiego.

Jürgens sprzeciwiał się konspiracji i zbrojnemu powstaniu, popierając pracę organiczną, rozszerzenie autonomii Królestwa Polskiego oraz uwłaszczenie chłopów. W 1859 roku wszedł w skład komitetu powołanego przez Narcyza Jankowskiego, ale nie zaangażował się w akcję spiskową Ludwika Mierosławskiego. Po wybuchu powstania styczniowego opowiedział się za walką z rosyjskim zaborcą. Został aresztowany i zmarł w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej w nocy z 2 na 3 sierpnia 1863 roku. Pochowano go na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Edward Jürgens” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.