Edward Robakiewicz

Edward Aleksander Robakiewicz urodził się 20 października 1888 roku w Płocku. W czasie I wojny światowej służył w Armii Imperium Rosyjskiego, a po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. Dowodził baterią i dywizjonem artylerii konnej, uczestniczył w wojnie polsko-ukraińskiej oraz polsko-bolszewickiej, w tym w bitwie pod Cycowem.

W kolejnych latach awansował na podpułkownika, a następnie pułkownika artylerii. W 1929 roku został przeniesiony do 8 pułku artylerii polowej w Płocku, gdzie objął stanowisko dowódcy pułku. W 1938 roku został dowódcą artylerii dywizyjnej 19 Dywizji Piechoty w Wilnie. Walczył w kampanii wrześniowej 1939 roku, a później dowodził XIX Brygadą Piechoty. Podczas okupacji niemieckiej został aresztowany i osadzony w krakowskim więzieniu Montelupich. W 1940 roku rozstrzelano go w Krzeszowicach. Otrzymał między innymi Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi i Medal Niepodległości.

Na podstawie artykułu „Edward Robakiewicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.