Emma Altberg
Pianista
- Urodzona
- 14 stycznia 1889, Płock
- Zmarła
- 4 lipca 1983, Warszawa
- Zawód
- pianista
Emma Tekla Altberg, polska pianistka, pedagog, autorka opracowań fortepianowych i publicystka żydowskiego pochodzenia, urodziła się 14 stycznia 1889 w Płocku. Była córką Mojżesza Altberga i nauczycielki muzyki Pauliny z domu Golde. Gry na fortepianie uczyła się w Warszawie, Bernie, Paryżu i Petersburgu; studiowała też nauki społeczne i filozofię w Bernie. W Paryżu kształciła się w Schola Cantorum pod kierunkiem Blanche Selvy, a następnie u Wandy Landowskiej i Paula Brunolda.
W latach 1915-1939 pracowała jako pianistka, nauczycielka i publicystka, publikując recenzje muzyczne w „Expressie Porannym”. Podczas II wojny światowej uczyła w Wilnie, a od 1945 pracowała w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Łodzi. Była tam wykładowczynią, a następnie profesorką gry na fortepianie i klawesynie oraz metodyki. Opublikowała zbiory ćwiczeń i utworów oraz książkę „Polscy pianiści”. Otrzymała m.in. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski. Zmarła 4 lipca 1983 w Warszawie. Jej imię noszą konkurs pianistyczny i sala klawesynowa w Łodzi.
Na podstawie artykułu „Emma Altberg” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.