Franciszek Prażmowski
Biskup katolicki, diakon, prezbiter katolicki
- Urodzony
- 1646
- Zmarł
- 1701, Janów Podlaski
- Zawody
- biskup katolicki, diakon, prezbiter katolicki
Franciszek Michał Prażmowski herbu Belina urodził się w 1646 roku w Prażmowie. Był synem Andrzeja, kasztelana warszawskiego, i bratem prymasa Mikołaja Prażmowskiego. Studiował teologię w Wiedniu, a następnie w Rzymie. Po powrocie został sekretarzem królewskim, a od 1669 roku pełnił funkcję sekretarza wielkiego koronnego. Był kanonikiem krakowskim i scholastykiem płockim, a także prepozytem gnieźnieńskim, co wiązało go z Płockiem i Gnieznem.
Prażmowski uczestniczył w misjach dyplomatycznych, między innymi do Jerzego Rakoczego oraz cesarza Leopolda I. Pełnił funkcję opata benedyktynów w Sieciechowie i wielokrotnie był prezydentem Trybunału Głównego Koronnego. W 1691 roku został mianowany biskupem łuckim, a prowizję papieską otrzymał w 1696 roku. W 1697 roku dokonał ingresu. Poparł wybór Jana Sobieskiego na króla i podpisał jego pacta conventa, a w 1698 roku należał do uczestników rokoszu łowickiego. Zmarł 3 września 1701 roku w Janowie Podlaskim i został pochowany w tamtejszej kolegiacie.
Na podstawie artykułu „Franciszek Michał Prażmowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
