Jacek Staszewski

Jacek Staszewski (3 września 1933 - 26 sierpnia 2013) był polskim historykiem, urodzonym w Płocku i zmarłym w Toruniu. Studiował historię na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu w latach 1951-1955, a po ukończeniu studiów rozpoczął tam pracę jako asystent. Początkowo badał ruch robotniczy i rewolucję w Niemczech z lat 1918-1919, później skoncentrował się na dziejach unii polsko-saskiej. Doktorat uzyskał w 1963 roku, habilitację w 1971, a tytuł profesora zwyczajnego nauk humanistycznych w 1988 roku.

Był członkiem redakcji „Kwartalnika Historycznego” i Komitetu Nauk Historycznych PAN. W latach 1991-1997 przez dwie kadencje pełnił funkcję prezesa Polskiego Towarzystwa Historycznego. Na UMK był prodziekanem Wydziału Humanistycznego oraz dyrektorem Instytutu Historii i Archiwistyki. W ostatnich latach życia był profesorem emerytowanym tej uczelni. Pisał o czasach saskich i Wettynach; wśród jego książek znalazły się biografie Augusta II i Augusta III oraz „Polacy w osiemnastowiecznym Dreźnie”. Otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Komisji Edukacji Narodowej i Medal „Thorunium”.

Na podstawie artykułu „Jacek Staszewski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.