Jan Edward Nowodworski

Jan Edward Nowodworski urodził się 11 czerwca 1876 roku w Płocku, gdzie ukończył gimnazjum filologiczne. Studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim, a w 1898 roku uzyskał stopień kandydata nauk. Od 1903 roku pracował jako adwokat przysięgły w Warszawie. Zajmował się prawem karnym i bronił Adama Pragiera w procesie brzeskim. Działał w Kole Prawników Polskich oraz w samorządzie adwokackim, pełniąc między innymi funkcje dziekana warszawskiej Rady Adwokackiej i prezesa Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury.

Podczas I wojny światowej służył w armii rosyjskiej, a w 1920 roku pracował jako sędzia niezawodowy przy Sądzie Okręgowym w Starogardzie. Był posłem na Sejm III kadencji II Rzeczypospolitej z ramienia Stronnictwa Narodowego. W 1939 roku kierował sądem polowym Armii „Warszawa”. W czasie okupacji działał w Tajnej Radzie Adwokackiej. Po wojnie był wiceprezesem Sądu Okręgowego w Warszawie, a następnie wrócił do adwokatury. Zmarł 30 lipca 1954 roku w Warszawie. Spoczywa na cmentarzu Powązkowskim.

Na podstawie artykułu „Jan Edward Nowodworski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.