Jan Lemański
Pisarz, poeta
- Urodzony
- 7 lipca 1866
- Zmarł
- 11 listopada 1933, Warszawa
- Zawody
- pisarz, poeta
Jan Lemański (1866-1933) był polskim poetą, satyrykiem i bajkopisarzem okresu Młodej Polski. Urodził się w Głażewie pod Płockiem, a z Płockiem był związany także przez naukę w tamtejszym gimnazjum. Następnie studiował prawo na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim. Od 1894 roku publikował utwory w warszawskich pismach, a w latach 1901-1907 należał do redakcji „Chimery”. Był mężem poetki Marii Komornickiej.
Wśród jego książek znalazły się między innymi „Bajki”, „Colloqvia albo Rozmowy”, „Ofiara królewny” oraz „Księga Rodzaju”. W twórczości Lemańskiego występowały motywy satyry obyczajowej; tworzył bajki z elementami drwiny. Przekładał utwory Josepha Conrada, Roberta Browninga i Ryszarda Dehmela. W okresie międzywojennym pracował jako urzędnik w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, a pod koniec życia jako cenzor filmowy. Zmarł w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim. Otrzymał Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski oraz, pośmiertnie, Złoty Krzyż Zasługi.
Na podstawie artykułu „Jan Lemański (pisarz)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.