Jerzy Bujalski

Jerzy Wacław Marian Bujalski urodził się 2 lutego 1885 roku w Płocku. Studiował medycynę w Warszawie i Pradze, a w 1911 roku uzyskał doktorat na Uniwersytecie Jagiellońskim. Podczas studiów angażował się w działalność organizacji niepodległościowych. W czasie I wojny światowej służył jako lekarz Legionów Polskich, a od 1915 roku kierował szpitalem powszechnym w Tarnowie.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości działał w Narodowym Związku Robotniczym i Narodowej Partii Robotniczej. W 1922 roku został podsekretarzem stanu w Ministerstwie Zdrowia Publicznego, a od maja do grudnia 1923 roku kierował tym resortem. Później pracował w publicznej służbie zdrowia i organizacjach lekarskich. Od 1926 roku kierował zespołem redakcyjnym czasopisma „Lekarz Polski”, a także był dyrektorem Szpitala Ubezpieczalni Społecznej w Warszawie.

Podczas okupacji niemieckiej współpracował z Delegaturą Rządu na Kraj. Aresztowany przez Gestapo w styczniu 1942 roku, został osadzony na Pawiaku, a następnie wywieziony do Auschwitz. Zmarł tam 7 września 1942 roku.

Na podstawie artykułu „Jerzy Bujalski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.