Jerzy Domiński

Jerzy Domiński urodził się 9 marca 1908 roku w Płocku, a zmarł 27 kwietnia 1992 roku. Był prawnikiem i adwokatem, działaczem społecznym oraz politykiem. W czasie II wojny światowej przebywał na terenie województwa kieleckiego, gdzie dowodził lokalnym oddziałem Stronnictwa Zrywu Narodowego. Organizował tam Polski Związek Wolności związany ze Stronnictwem Pracy. W działalności konspiracyjnej używał pseudonimu „Sędzia”. Brał udział w powstaniu warszawskim w 1944 roku.

W 1945 roku został sekretarzem generalnym Stronnictwa Pracy i zasiadł w Krajowej Radzie Narodowej jako jej sekretarz. Był posłem do KRN w latach 1945-1947, a następnie do Sejmu Ustawodawczego w latach 1947-1952. Pracował w komisji przygotowującej projekt ordynacji wyborczej, a w Sejmie kierował Klubem Poselskim Stronnictwa Pracy i uczestniczył w pracach nad ustawą o ustroju najwyższych władz RP, określaną jako mała konstytucja. Pod koniec 1947 roku utracił funkcję przewodniczącego klubu. Po zakończeniu działalności Stronnictwa Pracy pozostał niezależny. W 1946 roku otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari.

Na podstawie artykułu „Jerzy Domiński (1908–1992)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.