Jerzy Szaniawski

Jerzy Szaniawski urodził się 10 lutego 1886 roku w Zegrzynku nad Narwią, a zmarł 16 marca 1970 roku w Warszawie. Był polskim dramaturgiem, felietonistą i pisarzem, członkiem Polskiej Akademii Literatury. Po ukończeniu gimnazjum w Warszawie rozpoczął studia przyrodnicze, a następnie uczył się w Instytucie Rolniczym w Lozannie. Debiutował w 1912 roku na łamach „Kuriera Warszawskiego”. Jego sztukę „Murzyn” wystawiono w 1917 roku w Teatrze Polskim.

Wśród jego dramatów znalazły się m.in. „Papierowy kochanek”, „Ptak”, „Żeglarz” i „Dwa teatry”. Napisał również powieść „Miłość i rzeczy poważne” oraz opowiadania o profesorze Tutce, publikowane w prasie i wydawane w zbiorach. W czasie okupacji przeniósł się do Warszawy i działał w ruchu oporu. Po wojnie, w związku z odmową tworzenia w duchu realizmu socjalistycznego, przez kilka lat nie mógł publikować ani wystawiać utworów. Wznowił działalność w 1955 roku. Teatr Dramatyczny w Płocku otrzymał jego imię w 1980 roku.

Na podstawie artykułu „Jerzy Szaniawski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.