Józef Kalinowski

Józef Kalinowski, właściwie Romuald Iwanicki, używał także pseudonimów „Mietek” i „Kukułka”. Urodził się 1 sierpnia 1912 roku w Płocku, gdzie w młodości działał w Komunistycznym Związku Młodzieży Polski i Komunistycznej Partii Polski. W 1931 roku został aresztowany za kolportaż komunistycznych odezw, a w 1933 roku skazany na półtora roku więzienia. W 1937 roku trafił do Berezy Kartuskiej. Fałszywe dokumenty na nazwisko Józef Kalinowski uzyskał w tym samym roku.

Od 1942 roku działał w Polskiej Partii Robotniczej, organizując jej struktury w kilku powiatach. Po wojnie był sekretarzem wojewódzkim PPR w Kielcach i Rzeszowie, a następnie I sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Lublinie. Zasiadał w Krajowej Radzie Narodowej i Sejmie PRL I kadencji, był też członkiem Komitetu Centralnego PZPR oraz kierownikiem Biura Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu. Od 1966 roku przebywał na rencie dla zasłużonych. Zmarł 21 listopada 1975 roku w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Na podstawie artykułu „Józef Kalinowski (polityk)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.