Józef Kenig

Józef Teofil Konstanty Kenig, polski dziennikarz i krytyk literacki, urodził się 16 lutego 1821 roku w Płocku. Uczył się w krakowskim Liceum św. Anny, a następnie studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po przerwaniu studiów z powodów finansowych przeniósł się do Warszawy, gdzie pracował jako aplikant sądowy i udzielał prywatnych lekcji. W 1841 roku opublikował pierwszy artykuł w „Gazecie Warszawskiej”.

Od 1843 roku był stałym współpracownikiem tego pisma, a od 1851 współredaktorem. W 1859 roku objął funkcję redaktora naczelnego i pełnił ją do 1889 roku. Pisał również do „Słowa”, „Tygodnika Ilustrowanego”, „Kuriera Warszawskiego” i „Niwy”. Zajmował się krytyką teatralną i sztuk pięknych, a także uczestniczył w życiu publicznym Warszawy, między innymi jako członek Delegacji Miejskiej i komisji budżetowej miasta. W 1896 roku wydał broszurę „Sprawa chińsko-japońska i dwa odczyty”. Zmarł 13 marca 1900 roku w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Józef Kenig” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.