Józef Pętkowski

Józef Zygmunt Pętkowski urodził się 28 listopada 1894 roku w Płocku. W 1912 roku ukończył szkołę handlową w Będzinie, a rok później rozpoczął studia architektoniczne na Uniwersytecie Gandawskim. Należał do organizacji Strzelec. W 1914 roku został uwięziony przez Niemców, a następnie wstąpił do Batalionu Uzupełniającego w Częstochowie i służył w Legionach Polskich. Po kryzysie przysięgowym był internowany w Szczypiornie i Łomży. W listopadzie 1918 roku jako komendant Polskiej Organizacji Wojskowej w Okręgu Piotrkowskim brał udział w rozbrajaniu Niemców.

Po służbie w 1 Pułku Szwoleżerów i pracy w sztabie 7 Brygady Jazdy ukończył Wyższą Szkołę Wojenną w Warszawie. Pełnił następnie funkcje sztabowe, między innymi w 3 Dywizji Kawalerii i Brygadzie Kawalerii „Poznań”. W 1939 roku objął dowództwo 19 pułku Ułanów Wołyńskich. Podczas kampanii wrześniowej dowodził pułkiem, a później walczył w Grupie Operacyjnej Kawalerii generała Andersa. Był jeńcem obozu w Starobielsku. Zginął w kwietniu 1940 roku, będąc ofiarą zbrodni katyńskiej. Był odznaczony między innymi Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari.

Na podstawie artykułu „Józef Pętkowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.