Józef Pius Dziekoński
Architekt, wykładowca akademicki
- Urodzony
- 5 maja 1844, Płock
- Zmarł
- 4 lutego 1927, Warszawa
- Zawody
- architekt, wykładowca akademicki
Józef Pius Dziekoński urodził się 5 maja 1844 roku w Płocku, a zmarł 4 lutego 1927 roku w Warszawie. Był polskim architektem i konserwatorem zabytków, przedstawicielem historyzmu. Po ukończeniu warszawskiej szkoły realnej rozpoczął naukę w Szkole Sztuk Pięknych, a następnie studiował w Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu. W 1871 roku uzyskał tam stopień architekta artysty klasy III. Specjalizował się głównie w architekturze sakralnej i był związany z nurtem określanym jako styl wiślano-bałtycki.
Współtworzył Towarzystwo Opieki nad Zabytkami Przeszłości, a od 1893 roku współpracował z Komisją do Badań Historii Sztuki w Polsce. W tym samym roku został architektem diecezji warszawskiej, a w 1902 roku otrzymał tytuł akademika. W latach 1906-1907 wykładał historię architektury średniowiecza i odrodzenia na Kursach Politechnicznych w Warszawie. Był członkiem Towarzystwa Kursów Naukowych w latach 1906-1914 oraz pierwszym dziekanem Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej. W 1919 roku otrzymał doktorat honoris causa Politechniki Lwowskiej. Został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski i Orderem Świętego Grzegorza Wielkiego. Spoczywa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
Na podstawie artykułu „Józef Pius Dziekoński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.