Karol Jastrzębski
Oficer
- Urodzony
- 4 listopada 1892, Płock
- Zmarł
- 2 lipca 1944, Warszawa
- Zawód
- oficer
Karol Jastrzębski (4 listopada 1892 - 2 lipca 1944) był rotmistrzem Wojska Polskiego i działaczem niepodległościowym. Urodził się w Płocku. W 1912 ukończył sześcioklasowe gimnazjum w Warszawie. W październiku 1914 jako ochotnik wstąpił do Legionu Puławskiego i służył w 1 szwadronie ułanów, późniejszym 1 pułku ułanów. Brał udział między innymi w bitwach pod Stanisławowem i Krechowcami. Po powrocie do Polski w 1918 walczył o Lwów, a w 1920 został ranny pod Nowymi Święcianami i trafił do niewoli bolszewickiej.
Po powrocie z niewoli służył w kawalerii, pracował w Oddziale III Sztabu Generalnego, a następnie w Korpusie Ochrony Pogranicza i 25 pułku ułanów. W 1930 przeszedł w stan spoczynku. Od 1931 pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych jako urzędnik inspekcyjny. Był członkiem zarządu Związku Legionistów Puławskich. Otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari, Krzyż Walecznych i Medal Niepodległości. Zmarł w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Bródnowskim.
Na podstawie artykułu „Karol Jastrzębski (wojskowy)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.