Lucjan Altberg

Lucjan Altberg, znany po wojnie także jako Laskowski, urodził się 29 sierpnia 1886 roku w Płocku. Od 1895 roku uczył się w tamtejszym liceum, a w 1899 roku, po represjach związanych z udziałem w demonstracji, przeniósł się do szkoły w Kaliszu. Studiował prawo na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim, uczelniach niemieckich i Uniwersytecie Petersburskim, gdzie w 1911 roku uzyskał dyplom. Następnie praktykował w kancelariach adwokackich w Warszawie i Petersburgu.

W 1918 roku, za działalność polityczną, był więziony przez bolszewików. Podczas wojny polsko-bolszewickiej pełnił funkcję delegata Polskiego Czerwonego Krzyża w rozmowach ze stroną radziecką oraz konsultanta polskich delegacji na konferencjach w Mińsku i Rydze. Od 1920 roku pracował jako adwokat, a później radca prawny. W czasie II wojny światowej został uwięziony w warszawskim getcie. Uciekł, przyjął nazwisko Laskowski i pozostał przy nim po okupacji. Pracował jako radca prawny i arbiter Polskiej Izby Handlu Zagranicznego, specjalizując się w prawie inwestycyjnym i budowlanym. Zmarł 29 listopada 1967 roku w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Lucjan Altberg” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.