Mariana Berland

Marian (Mojżesz) Berland był polskim autorem wspomnień z czasów II wojny światowej, pochodzenia żydowskiego. Urodził się 24 kwietnia 1922 roku w Płocku. Po wybuchu wojny przeniósł się z rodzicami i siostrą Leosią do Warszawy, gdzie pracował w warsztatach samochodowych na terenie getta. Zatrudnienie w warsztacie uchroniło go przed deportacją do Treblinki podczas akcji deportacyjnej latem 1942 roku. W 1943 roku, w czasie likwidacji getta i powstania, ukrywał się z rodziną w bunkrze przy ulicy Muranowskiej. Po wykryciu kryjówki trafił na Umschlagplatz i znalazł się w transporcie do Majdanka, z którego uciekł. Wrócił do Warszawy i ukrywał się przy ulicy Grzybowskiej, a później przy ulicy Siennej. W lutym 1956 roku wyemigrował z żoną do Izraela.

Podczas ukrywania się przy ulicy Siennej spisał wspomnienia dotyczące okupacji i powstania w getcie warszawskim. Do ich napisania zachęcili go działacze „Żegoty”, w tym Barbara Temkin-Berman. Wspomnienia ukazały się po wojnie w „Przełomie”, a w 1959 roku zostały wydane po hebrajsku w Izraelu. Polskie wydanie książkowe, zatytułowane „Dni długie jak wieki”, opublikowano w 1992 roku. Berland zmarł 17 lutego 1988 roku.

Na podstawie artykułu „Marian Berland” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.