Piotr Pełka
Członek personelu wojskowego
- Urodzony
- 31 stycznia 1896, Płock
- Zmarł
- 1940, Katyń
- Zawód
- członek personelu wojskowego
Piotr Pełka urodził się 31 stycznia 1896 roku we wsi Stróżewko, w ówczesnym powiecie płockim. Uczył się w szkole powszechnej w Rogozinie, a następnie w Gimnazjum Męskim w Płocku. W tym mieście działał w organizacjach Strzelec i Polska Organizacja Wojskowa. W 1918 roku wstąpił do Polskiej Siły Zbrojnej, a po odzyskaniu niepodległości służył w Wojsku Polskim. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, między innymi w walkach pod Stołowiczami, Radzyminem i nad Niemnem. Za służbę otrzymał Krzyż Walecznych oraz Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari.
Pozostał w wojsku jako oficer zawodowy. Służył między innymi w 81 pułku piechoty, Korpusie Kadetów nr 2 oraz 23 pułku piechoty, a później pracował w Samodzielnym Referacie Informacyjnym Dowództwa Okręgu Korpusu nr II w Lublinie. Po agresji ZSRR na Polskę dostał się do niewoli sowieckiej i przebywał w obozie w Kozielsku. Został zamordowany w Katyniu w kwietniu 1940 roku. W 2007 roku pośmiertnie mianowano go majorem. Był żonaty z Antoniną Helkówną; mieli dwóch synów.
Na podstawie artykułu „Piotr Pełka” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.