Stanisław Gustowski

Stanisław Gustowski (24 września 1895 - 4 stycznia 1980) był oficerem Wojska Polskiego, majorem piechoty. Urodził się w Płocku. W 1921 roku służył w Okręgowej Szkole Podoficerów Piechoty Nr VII, a następnie szkolił żołnierzy w Centralnej Szkole Karabinów Maszynowych w Chełmnie. W 1932 roku pełnił służbę w 66 Kaszubskim pułku piechoty, między innymi jako dowódca kompanii szkolnej. Był też komendantem Dywizyjnego Kursu Podchorążych Rezerwy 16 DP i oficerem Związku Strzeleckiego. W 1939 roku dowodził III Warszawskim Baonem Obrony Narodowej.

Podczas kampanii wrześniowej walczył w obronie przedmościa „Pułtusk”, a później pod Stoczkiem i Żulinem. We wrześniu 1939 roku przekroczył granicę z Węgrami, skąd przedostał się do Francji. W czasie kampanii francuskiej służył w sztabie 1 pułku Grenadierów Warszawy. Po ucieczce z niewoli niemieckiej dotarł do Wielkiej Brytanii, gdzie dowodził pociągiem pancernym. W 1942 roku został odkomenderowany do 1 Samodzielnej Brygady Spadochronowej, a po wypadku podczas skoków spadochronowych i kuracji w Szkocji trafił do Włoch. Zmarł w szpitalu w Corbeilles we Francji. Otrzymał Srebrny Krzyż Zasługi.

Na podstawie artykułu „Stanisław Gustowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.