Stanisław Zgliczyński

Stanisław Zgliczyński urodził się 27 kwietnia 1900 roku w Płocku. W 1918 ukończył tamtejsze gimnazjum im. Władysława Jagiełły, po czym jako ochotnik wstąpił do Wojska Polskiego. Służył w 4 pułku Strzelców Konnych i uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1921 rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim, które ukończył w 1924 roku. Po pracy w sądownictwie wrócił do Płocka, gdzie w 1928 otworzył kancelarię adwokacką.

Działał w Stronnictwie Narodowym, Towarzystwie Gimnastycznym „Sokół” oraz organizacjach katolickich. Od 1929 roku zasiadał w Radzie Miejskiej Płocka, a w latach 1934-1939 przewodniczył jej komisji finansowej. W 1938 roku otrzymał Order Świętego Sylwestra. Po mobilizacji w 1939 dowodził szwadronem marszowym 4 pułku Strzelców Konnych. W kwietniu 1940 został aresztowany w Warszawie, a następnie osadzony w obozach Sachsenhausen i Mauthausen, gdzie zginął 18 listopada 1940 roku. W Płocku jego imię nosi ulica; znajduje się tam również jego symboliczny grób i tablica upamiętniająca go.

Na podstawie artykułu „Stanisław Zgliczyński (prawnik)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.