Tadeusz Tomaszewski

Tadeusz Stanisław Tomaszewski, używający pseudonimów Wąwóz i Parów, urodził się 1 stycznia 1917 roku w Płocku. Uczył się tam w Gimnazjum im. Stanisława Małachowskiego, gdzie w 1937 roku zdał maturę. Służył w Wojsku Polskim, Polskich Siłach Zbrojnych, a następnie w Armii Krajowej. Brał udział w kampanii wrześniowej. Po przekroczeniu granicy polsko-węgierskiej we wrześniu 1939 roku dotarł do Francji, a po jej upadku został ewakuowany do Wielkiej Brytanii. Zgłosił się do służby w kraju i przeszedł szkolenie dla kandydatów na cichociemnych.

W nocy z 30 na 31 maja 1944 roku został zrzucony do okupowanej Polski w ramach operacji „Weller 30”, w okolicach Żołyni koło Łańcuta. Otrzymał stopień podporucznika ze starszeństwem od 1 marca 1944 roku. Podczas powstania warszawskiego służył w plutonie „Motyla” batalionu „Czata 49” Zgrupowania „Radosław”. 5 sierpnia został ciężko ranny na Woli. Umieszczono go w szpitalu; prawdopodobnie został zamordowany przez Niemców podczas rzezi Woli. W 1944 roku został czterokrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych.

Na podstawie artykułu „Tadeusz Tomaszewski (cichociemny)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.