Teofil Kowalski

Teofil Kowalski (1866-1932) był polskim duchownym katolickim, muzykologiem, pedagogiem, pisarzem i publicystą. Urodził się w Płocku, gdzie w 1887 roku ukończył gimnazjum. Następnie studiował w Akademii Duchownej w Petersburgu, uzyskując stopnie magistra teologii i doktora prawa kanonicznego, a w Ratyzbonie kształcił się w zakresie teorii muzyki kościelnej. Po powrocie do kraju pracował jako proboszcz i wikariusz. W latach 1895-1902 współwydawał periodyk „Śpiew kościelny”, w którym publikował teksty o muzyce kościelnej i chorale gregoriańskim.

Studiował muzykologię i estetykę na uniwersytecie w Pradze, gdzie później był lektorem języka polskiego oraz redaktorem i wydawcą „Wiadomości Polskich z Pragi”. W 1902 roku opublikował felietony, które doprowadziły do nałożenia na niego jedenastoletniej suspensy. Po I wojnie światowej porzucił stan duchowny. Pracował jako nauczyciel języka łacińskiego, a następnie lekarz wojskowy w polskiej armii. Zmarł 20 lutego 1932 roku w Strzelnie.

Na podstawie artykułu „Teofil Kowalski (1866–1932)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.