Wincenty Teofil Popiel
Biskup katolicki, prezbiter katolicki
- Urodzony
- 21 lipca 1825
- Zmarł
- 7 grudnia 1912, Warszawa
- Zawody
- biskup katolicki, prezbiter katolicki
Wincenty Teofil Chościak-Popiel urodził się 21 lipca 1825 roku w Czaplach Wielkich. W 1846 roku ukończył studia prawnicze w Warszawie i podjął pracę w sądownictwie. Po śmierci ojca wstąpił do seminarium duchownego w Kielcach, które ukończył w 1849 roku. Święcenia kapłańskie przyjął 5 sierpnia tego roku. Studiował w Lowanium, gdzie uzyskał doktorat z teologii, oraz w Rzymie. Po powrocie do Kielc był profesorem seminarium i pełnił funkcję wiceregensa. Od 1862 roku kierował Akademią Duchowną w Warszawie.
W 1863 roku został biskupem diecezjalnym płockim, a sakrę biskupią przyjął w katedrze w Płocku. Urząd ten sprawował do 1875 roku. W 1868 roku zesłano go do Nowogrodu Wielkiego; banicja zakończyła się po układach Stolicy Apostolskiej z rządem rosyjskim. W 1875 roku został biskupem diecezjalnym kujawsko-kaliskim, a w 1883 roku arcybiskupem metropolitą warszawskim. Zmarł 7 grudnia 1912 roku w Warszawie. Został pochowany w krypcie arcybiskupów warszawskich w archikatedrze św. Jana Chrzciciela.
Na podstawie artykułu „Wincenty Teofil Popiel” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.